Fidan Hüseynova
@Fidan_V
BDU, Filologiya fakültəsi- bakalavr. BDU, ədəbi tənqid- magistr
12 Temmuz 2002
18 okur puanıAralık 2022 tarihinde katıldı
Bir arabacının atını kırbaçladığını gören Nietzsche atın yanına gidiyor, kollarını hayvanın boynuna doluyor ve gözyaşlarına boğuluyor. Bu 1899'da oldu; o sırada Nietzsche de insanların dünyasından elini eteğini çekmişti. Başka bir deyişle, tam akıl
hastalığının patlak verdiği sıralar. Ama tam da bu nedenle, yaptığı harekette derin anlamlar buluyorum ben; Nietzsche attan Descartes adına özür diliyordu. Deliliği (yani insanlıktan son ve kesin kopuşu) at için gözyaşlarına boğuldugu an başladı.
lşte benim sevdiğim Nietzsche bu, tıpkı Tereza'yı da başını kucağına yatırmış ölümcül hasta köpekle birlikte sevişim gibi. Onları yanyana görüyorum: lkisi de "doğanın efendisi ve sahibi" insan soyunun uygun adım ileri doğru yürüdüğü yoldan kendi istekleriyle sapıyorlar.
Sayfa 297
İnsan soyunun gerçek ahlaki sınavı, temel sınavı (iyice derinlere gömülmüş, gözlerden uzak sınavı) onun, merhametine bırakılınışlara davranışında gizlidir: Hayvanlara.
Sayfa 296
Roman
yazarın itirafları değildir; bir tuzak haline gelmiş dünyamızda yaşanan insan yaşamırnn araştırılmasıdır.
Sayfa 228
Gizliliğini kaybeden her
şeyini kaybetmiş demektir
Sayfa 120
Sevgi insanın gücünden vazgeçmesi demektir.
Sayfa 119