"Seni aldılar, götürdüler... Ve bunun adı sözlükte ayrı kalmak olmadı, bunun adı mahvolmak oldu... Sen gittin, biz seninle ayrı kalmadık, biz seninle mahvolduk."
☁
Sessizlik, kimsesizlik, yersizlik, hissizlik... Sesler kayboldu, insanlar kayboldu, yerler kayboldu, hisler kayboldu. Hatta acım bile kayboldu. Her şey kayboldu. Hiçbir şey kalmadı. Ve o an bittiğini kabullendim.
“Her şey bitti.” Kendime söylediğim son cümle buydu.
“Her şey, bitti...”
☁
"Hiçbir şey böyle olmak zorunda değildi, her şey daha farklı olabilirdi. Ama olmadı, yapamadık, olduramadık. Şimdi hatalarımızın sonuçlarını kabullenip o sonuçları yaşayacaktık."
☁