“Elimizin altında kitaplar var, ama bu canlı sohbetin, karşılıklı ilişkinin yerini tutmuyor.”
..”Bence kitaplar notaya, sohbet ise şarkı söylemeye benziyor.”
..Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı denizdi.
Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı?
Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı?