Bütün hayatınızın katlanamadığınız bir işe dönüşmesi durumunda nasıl hissedeceğinizi bir düşünün.
Hayır, herkes hayatının en azından mastürbasyon kadar eğlenceli olmasını ister.
“Tıp teknolojisinin, işin pazarlamasından daha geride olması utanç verici” diyor menajer. “Yani yıllardır satış desteği veriyoruz, doktorlara bedava kahve bardakları dağıtıyoruz, dergilerde moral verici reklamlar yayımlıyoruz, ürünleri piyasaya sürüyoruz ama yine de değişen hiçbir şey olmuyor. AR-GE hala çok geri. Deney maymunları hala sinekler gibi ölüyor.”
Bir şeyler yapıyor olmanızın hiçbir önemi yok. Eğer yaptıklarınızı kimse fark etmiyorsa, hayatınız koca bir sıfırdan ibarettir. Boştur. Anlamsızdır.
Bu gibi büyük doğrular insanın içinde kaynaşıp durur; sahte olup olmamalarının önemi yoktur.
İnsanların neden uyuşturucu kullandıklarını anlamaya başlıyorum. Çünkü zamanın sınırlı olduğu, kanunlar ve emirlerle dolu ve mülkiyete dayalı bu dünyada insanların yaşayabilecekleri tek gerçek kişisel macera bu.
Sadece uyuşturucu ve ölümde yeni bir şeyler tecrübe etme şansına sahibiz ve maalesef ölümün hakimiyeti fazla kuvvetli.