Elephantus

Elephantus
@Filbetik
instagram: bibliothecafil
“Hayat insanın canını yakmayı ne zaman bırakıyor?” “Hayata canın cehenneme deyip gülmek için ufacık da olsa nedenler bulduğumuzda.”
Sayfa 272
Reklam
“Sen benden çok daha güçlüsün.” “Hâlâ zayıf hissediyorum ama. Hemen hemen her gün, zayıf hissediyorum.” “Ama mesele de bu zaten. Bir şey hissediyorsun. Ben hissizdim. Hiçbir şey hissetmiyordum. Ama sen hissediyorsun. Bir insanın kendi gücünü gerçekten bulabilmesi için zayıf olmanın nasıl hissettirdiğini bilmesi gerekir.”
Sayfa 254
“Onu çok seviyorum ve hayatımın geri kalanını onu daha fazla incinmekten korumak için harcayacağım.”
Sayfa 244
Aşk.
“Ama o büyülü his kaybolup da yere çakıldığında, bütün mutlu ve iyi hisleri de beraberinde götürüyor. Kalbine gelince, o da kırılıyor. Kırılıyor ve özür dilemiyor. Milyonlarca parçaya bölünerek seni hissiz ve o parçalara boş boş bakarken bırakıyor çünkü hayatında, bir zamanlar sahip olduğun özgür iraden ve mantığın artık olmuyor. Aşk denen bu saçmalık için her şeyden vazgeçiyorsun ve sonunda mahvoluyorsun.”
Sayfa 213
“Her zaman iyi olmak zorunda değilsin. Bazen açı çekmek de normal. Karanlıkta etrafta dolaşıyormuşsun gibi kaybolduğunu hissetmek de normal. İyi günleri çok daha iyi yapan kötü günlerdir.”
Sayfa 193