h̷i̷ç̷ ོ
@FiloWay
｡ﾟﾟ･｡･ﾟﾟ｡
ﾟ。ɑⵢ̧ƙı
ﾟ･｡･ bulamazsan eğer
ömrün yarısı dağınık ve perişan
diğer yarısı ah ile pişman geçer!
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazen öyle yıldız parçacıklarıyla karşılaşırız ki bu yolda, onlar unutulmaz aşklara dönüşür. . .
Yıllar geçer, çağlar geçer bedenler geçer ama ruh daima hatırlar, özler. . .
O sonsuzluk boyunca daima başka biçimlerde sevilendir. . .
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
En uzun yolculuğumuz kendi içimize yaptığımızdır. . .
En zor olan kendimizle yüzleşmektir. . .
Belki de, en imkansız olan kendimizi tüm varlığımızla tanımaktır. . .
Tüm varlığımızla bütünleşebilmek ve tüm yaratımlarla bir olabilmek. . .
Bunun için değil mi tüm bu zorlu yolculuklar?
Bitimsiz bir bedenlenme isteği, bitimsiz bir deneyim.
Bu zorlu yolda tek çağrım ruhuma:
"Yüksel ki yerin bu değildir..
Gül cemalim peçeni indir. . .
Gözüm dalar gider ışığına vuslatınla beni sevindir. . .
Yürü ya seyyahı avere yürü çevir yüzünü cennete doğru evril. . . "
Yükseldikçe Kainat dostları artar, dünyevi dostlar azalır. . .
Işık yüzüne daha bir yansıdıkça ve ruhun aydınlandıkça karanlık düşüncelerini daha bir yollarlar üzerine. . . Egolarının hırçın kahkahalarını neşe sanıp, başkalarını aşağıladıkça yüceldik sanıp kurulurlar altın sandıkları, altın suyuna batma sahte tahtlarına. . .
O taht karardığında, neye uğradıklarını şaşırır ve kaybettikleri dünyalıklarının ardından yas tutmaya başlarlar. . .
Ruhlarının tutsaklığına değil de kaybettikleri dünyalıklara ağıtlar yakarlar. . .
Tutsak ruhlar cehenneminde, kalabalıklar içinde ne kadar yalnızsındır ve eksik kendinle ama Kainat dostlarıyla olduğunda ne kadar kalabalık ve ne kadar tam. . .
Benim en kalabalık olduğum yer kendim. . .
Bunu anlamıyorlar, bazen başkalarıyla tam olmaya çalışanlar. . .
Anlamaz bakışlarla bakıyorlar yüzüme, bense onlara sadece gülümsüyorum biliyorum ki anlağı gelişmemiş bilinçlere anlatmak zordur, eksiklikleri gizlemek içindir hep başkalarına sığınışlar. . .
O tatlı kıvrımları gitmiş hayatın
Geriye kalmış sipsivri köşeler
O yumuşak gülüşlü dudakların
Yerinde cam kırığı kesikler
Işık ve Sevgiyle varlığımı bulunca ben
Maskeleriniz görünüverdi birden
Yoksa gerçek yüzünüz bu muydu?
Dostluklar hep oyun muydu?
Sevgiler.. Sevgililer... Sevenler...
Merhaba yabancılar!
Geldi sanıp, gidenler..
Özgürlük..
özgürlük garip bir şekilde yalnızlığı getirir. . .
çok çekemeyeni vardır özgürlüğün. . .
Tutsak ruhlar cehenneminde, var oluşa tutunanlar anlamak istemezler ve kıskançlığın doruklarında saldırıya geçerler, başkaları tarafından sımsıkı tutulan iplerinin el verdiğince. . .
Yükseliş, dünyevi yalnızlıktır. . .