Onun sesi; ruha akan, aktıkça çoğalan, çoğaldıkça hiçleşen, hiçleştikçe varlık bulan bir "mucize"
O sesin sihrine kapılıp, yol aldık hep birlikte...
Sır kapılarından geçtik, boyutsal pencerelerden baktık; düşsel köprüler kurduk yarınlara ve Yeni Çağa açılan koridordan geçtik. . .
Yepyeni bir enerjiye kanat açtık, kelebek ömürlerimizin ötesine ulaştık.
Sonsuzluğun derin kavrayışıyla huzur buldu ruhlarımız. . .
Anlayan, anladığı kadarını anlattı, anlamayan anladığı kadarını anladı.
Ve sonunda anlayan da anlamayan da bir oldu; her şeyin anladığın kadar olduğu düşsel mavi gezegende...
Hep bereketin sembolüydü anneler, yaratıcılığın ve sevginin mimarları...
Bugün ise Anadolu'da katlediliyor, töre cinayetlerine, namus cinayetlerine kurban gidiyor, kadınlar analar...
Yaşam verenlerin yaşamı neden bu kadar ucuz?
Candan daha değerli olan nedir hayatta?
Hele ölen, can veren olursa...?
çağlar geçtikçe ilkelleşen, ilkelleştikçe acımasızlaşan, düşüncelerle, düşler kuruyoruz medeni olmaya...
Unutuyoruz, zamanlar boyunca onlarca medeniyeti kadınlara, analara saygı ile kurduğumuzu.
Ve o öykündüğümüz, medeni dediğimiz toplumlardan, geçmişte daha medeni olduğumuzu...
Sorular sorma fazlaca, Kainat'ı istesen de çözemezsin. . .
Sadece hisset. . .
ışıktan geldin sevgiyle ve yeniden ışıkla bir olmak için egodan kurtulup ruhunun ışığına sarılmalısın sevgiyle!
O şimdi çağlar ötesinde..
O şimdi "an"da. . .
Gitmiş gibi ulaşılmazda, varmış gibi burada. . .
Genişlemiş bir an'da şu "zaman" diye yarattığımız oyunda çok uzaklarda. . .
Vuslat zaman oyununun henüz bilmediğim kurallarında. . .
"Sevgiler kaldıysa çok uzaklarda kimi bu alemde, kimi ötelerde bilinmezler benim içimde..."
Varacağımız son nokta nedir yeryüzünde?
Zümrütten, yakuttan saraylarımız olsa da, tüm dünyaya hükümdar olsak da, sonlu bedenlerimizi bekleyen toprağın bağrıdır.
Bize düşen buradan ayrılırken bilgece bir gülümseme bırakmaktır.
Anlayan, huzurlu, yaşadıklarından ders almış ve gidilecek boyuta hazır, bir ruhun dinginliği. . .
Yaşanan nedir?
Ve biten. . .
Bitenin ötesi nedir?
Sonsuzluk. . .
Varılacak varımsız nokta. . .
Yakaladığını sandığın anda, elinden kaçıveren. . .
En ulaştığın anda en uzakta olan. . .
Ne bitmez bir devinim bu. . .
çember hiç kavuşmaz mı birbirine?
"Tamamlanınca hep eksik mi kalır bir şeyler?"