İnsan bu sıralar kendini sürekli denetlemeli. İçinde ürküntü biriktirmemeli. İstenen bu çünkü.
Sayfa 312
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hangisi daha zor midedeki boşluk mu, ruhtaki boşluk mu...
Acaba halk, uzağımızdakiler, işçiler, öğrendikleri zaman nefreti, öğrendikleri zaman öfkeyi; devrilesi bir düzeni nerden öğreniyorlar? Bu kitaplardan mı? Benim gibi, bir merhabasızlıktan, bir sevgisizlikten, bir bakıştan, baskıdan ve açlıktan mı yoksa? Açlık. Şimdi soruyorum: Kim daha aç? Hangisi daha öldürücü?
Sayfa 290
Ah ah!
halam, bir kitabını getirmişti. Sekiz yaşımdaydım. Bir yaklaşma, sizi bir aydınlatma çabası sayabilirdiniz bunu. Sayfalarını yırtıp yırtıp üstünde tırnak törpülediğini biliyorum. <<Nedir bu İlhancığım, bir yığın harf dolu, sayı dolu. Ne işe yarar?» Babamın bile Aysel halaya ilk sorusu «Kaç para aldın bundan?» olmuştu. Bir de şaşıyorsunuz. Neden uzak duruyorlar bizden, diyorsunuz. Size yakın durmak için, size ben- zemek gerek
Sayfa 278
Kendini evliliğin içinde yok edenler...
Nikâhlandım. Artık böylece 'biz' oldum. 'Ben' demeyi unutmayacak mıydık? 'Ben' yok, 'Biz' var:
Sayfa 264
Tutunacak tek dal kendi dalımdı. O da çok güçsüzmüş Gül. <<Fidan gibi» diyor biri biz dans ederken. Nikâhım kıyılırken bir başkası da «Ayol daha pek çocuk» demişti. Kendi dalıma binip çatır çatır kırıldım işte. Dayanamadım.
Sayfa 262