İşte o an anlamıştı, iyi ile kötünün farklı şeyler olmadığını. Aslında ikisi de aynı şeydi. Hangisini göreceğinizi belirleyen ise sadece koşullardı...
...Bir gün geçmeden kendisini sedyeye bağlı bir halde buldu. Kötülük bu kadar kolay kılık değiştiremezdi.
Dünyanın en kötü şeyiydi habersiz kalmak. Sonuç ölüm bile olsa, bu acı sizi bir miktar dibe sokar ve sonrasında bir şekilde unuturdunuz her şeyi ve hayatın ritmine kapılırdınız.
...olduğu yerde kalakalmıştı ve hareket edemiyordu. Felç geçirmişti sanki. Öylece baktı arkasından, ne yapacağını bilemeden. Çünkü ilk kez bir insanın yaşama nedeni olduğunu öğrenmişti ve böyle bir durumda ne yapılır, hiçbir fikri yoktu.
Sen beynimde, nöronlarımın arasında yaşıyordun ve nereye gidersem gideyim hep benimle olacaktın. Beynimden geriye tek bir nöron da kalsa o nöron içerisinde benimle kalmaya devam edecektin.