Bir körlük ki bembeyaz. Bir körlük ki bencillik. Bir körlük ki açlık, sefalet. Öyle bir körlük ki......
Herkesin kör olduğu bir yerde gören bir çift göz olmak nedir? Bir mucize mi, bir lanet mi?
Çok derin mesajlar içeriyor, arada okumayı bırakıp düşündüğüm oldu. Böyle kitaplar iç dünyamızı, düşünce çemberimizi genisletme etkisine sahip. Saygılarımla sunarım....
doktor, Bir gün gözlerim yeniden görmeye başlarsa, başkalarının gözlerinin içine bakacağım, ruhlarını görebilecekmişim gibi, dedi, Ruhlarını mı, diye sordu, gözü siyah bantlı yaşlı adam, Ya da özleri ni, nasıl adlandırıldığının o kadar önemi yok, bunun üzerine, koyu renk gözlüklü genç kız, fazla öğrenim görmediği dikkate alınırsa herkesi şaşırtan bir söz söyledi, Hepimizin içinde adını koyamadığımız bir şey var, işte biz oyuz.
Genç kızın odasında, komodinin üzerinde, içinde kurumuş çiçekler duran cam bir vazo vardı, su buharlaşıp uçmuştu, kör eller oraya yöneldi, parmaklar çiçeklerin kurumuş taçyapraklarını elledi, terk edildiği zaman yaşam ne kadar da kırılgan oluyordu.
Kamp yerinden ayrılma vakti geldiğinde bu zavallılardan bazıları ayağa kalkamayacaktı, Tıpkı koşunun bitmesine 3 metre kala yere yığılan maratoncu gibi, tartışmaya gerek yok, Her yaşam vaktinden önce sona erer...