İnsanın kendisini sadece güçlü yanlarına bakarak sevmesi bence sürrealist bir bakış açısı. Çünkü hepimizin zayıf olduğu yönleri var ve bence, önemli olan zayıf yönlerimizi kabul edip o anlarımızda kendimize karşı şefkat ve anlayış gösterebilmek, çünkü güçlü anımızda herkes bize iyi davranabilir.
Ayrıyeten; Kendimize ve başkalarına zarar verdiğimiz yönlerimizi de nasıl törpüleyebilir, düzeltebiliriz bunu kendimizde geliştirmek. Kendimizi gerçek manada sevme adımı bu olsa gerek.