Başka bir deyişle hayat ne kadar yaşanmamışsa ölümden o kadar korkarsınız... Sartre'ın özyaşamöyküsünde olduğu gibi:
"Sessizce sonuma yaklaşıyordum... Kalbimin son atışının yapıtımın son sayfasına kaydedileceği kesindi ve ölüm yalnızca ölü bir adamı alacaktı."
Stoacılar (örneğin, Khrysippos, Zenon, Cicero, Marcus Aurelius) bize iyi yaşamayı öğrenmenin iyi ölmeyi öğrenmek, aynı şekilde iyi ölmeyi öğrenmenin de iyi yaşamayı öğrenmek olduğunu ögretmiştir.