Sevgi, tırmananları birbirine bağlayan bir halattı. Biri düşerse diğerlerinin hayatta kalması için halatın kesilmesi gerekiyordu. Ancak sevgi, kesilemeyecek kadar kalın bir halattı ve sonunda herkes düşerdi. Aptallar sevdikleriyle düşer, kötüler sevdiklerini aşağı çeker.
Benzerlerinden ayrıldığı pek çok noktaya sahip ve güzel işlenmiş bir kitaptı. Yazarın kurgu dünyası gayet basit ve tutarlı bir şekilde işlenmişti. Başrol karakterlerin geçmişleri, birbirleri ile iletişimleri, ilişki dinamikleri ve geleceğe yönelik beklenti oluşturma gibi yapılar birbirini tamamlayarak ilerliyor. Benzer kitaplardan ayrışan kısımları ise bu yapıların dinamik olarak işlenip okuyucuya karakterlerin gelişimlerini hissettirmesi ve bu kadar güçlü bir erkek karakterin yanına ev hanımı güzelleşmesi yapılmadan hatta erkek başrolün ekip lideri olmasıyla (spoiler!) kadın olarak gücüne, cesaretine, korksa da hala hassas ve narin bir yapıda bizi temsilen çok iyi imgelenmiş. Erkek başrolden de kadın başrolden de razıyım. Ama boş boş kitapları serilerce uzatılıp hiçbir şey işlenmemesi yerine bu hikaye mesela bir ikinci kitaba genişleyerek işlenmeyi hakediyordu.
Ayrıca toplumsal ve bilişssel bir mesaj vermesi de çok az gördüğümüz ve çoğaltılması gereken içeriklerden.