"Babamın ölüm döșeğinde nöbet tutuyordum: Ruhunun yaşamın tükenmiş mirasına attığı son özlem dolu bakışa, elimin baskısından aldığı son zayıf sevgi bilincine tanıklık ediyordum. O yüce ıstırabı paylaşırken kişisel sevgilerimiz nedir ki? Ölümün huzurundan uzaklaştığımız o ilk anlarda, yaşayanlarla olan diğer tüm ilişkilerimiz ortak bir doğanın ve ortak bir kaderin büyük ilişkisinde birleşir."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Gökyüzü, dağların parlayan zirveleri ve geniş, masmavi su, annemin sevgisi hayatımdan çıkıp gittiğinden beri hiçbir insan yüzünün bana göstermediği bir sevgiyle beni sarıp sarmalardı."
Kalp atarken kırın onu - bu sizin tek fırsatınız; göz hala nemli, ürkek bir yakarışla size dönebiliyorken onu buz gibi, cevapsız bir bakışla dondurun; ruhun en derin tapınağına haber götüren o hassas ulak kulak, nezaket tonlarını hala algılayabiliyorken onu kalpsiz bir terbiyeyle, alaycı bir iltifatla ya da kayıtsızlığın kıskanç yapmacıklığıyla caydırın; yaratıcı beyin hala adaletsizlik duygusuyla, kardeşçe kabul edilme özlemiyle zonklayabilirken - acele edin - onu enine boyuna düşünülmemiş yargılarınızla, önemsiz karşılaştırmalarınızla, dikkatsiz yanlış beyanlarınızla bastırın.