"Ah o yeşil ışığıyla uzun gözleriniz,
Tatlı kadın, bugünse her şeyde bir acı var,
Ve, hiçbir şey, ne oda, ne ocak, ne sevginiz,
Sarmaz beni denizde parlayan güneş kadar."
"Ne vakit mutluluğu tatmak istesem, gül bahçemdeki dikenleri kalbime batırdılar. Bilirim, elbet sevip sevildiğim de oldu, kısa süreli imparatorluklardı bunlar. Bir türlü dikiş tutturamamış tembel devletler gibi unutuldular. Sen şimdi bütün bunların ölüm için mazeret olmadığını düşünüyorsun. Peki benim içimdeki ölüleri de sayıyor musun? Düşlediğim her şey kırık cam parçaları gibi dağılırken kaç parçayım saydın mı? Bir parça sevginin, benim için ne denli ehemmiyeti vardır, anladın mı? "
Madame Florenza