Yüzüme sahte bir mutluluk maskesi ve sesime mübalağalı bir abla sefkati, gözlerime yalandan bir içtenlik yerleştirdim. Belki de asıl benliğimden sıyrılma çabasıydı. Bir başkası olmayı diledim. Yabancılaşmak istedim.
Kader ne tuhaf; kimin hafızasında sonsuza dek güzel kalabilmek için didinip ihtimam gösteriyorsak, en çirkin hâlimiz onların hatırasında saklı kalıyor. Çünkü sevgi yaralar; bir türlü iyileşmek bilmeyen hakiki yaralar, sadece sevginin kudretinden doğar.