Derrida metafizik felsefeyi tartışırken insan sesi ile yazı arasındaki farkı vurgulamıştı. Filozofa göre insan sesi en mükemmel metafiziksel öğedir, çünkü metafizik felsefe kendisini mevcudiyetlerin bir sistemi olarak inşa ederken, konuşan insanın sesini yazının karşısına ve üstüne, ayrıcalıklı bir konuma yerleştirmişti.
Foucault, Blanchot'dan yola çıkarak "çekim"in (attraction) cazibeyle ilgisinin olmadığını belirtir. Bir kişinin yalnızlığını ortadan kaldırmaz çekim, ya da olumlu bir iletişim olarak çıkmaz karşımıza. Çekim bir dışarının büyüsüyle ayartılmak değildir. Tam tersine dışarının mevcudiyetinde bir boşluğu, bir yok(sun)luğu deneyimlemek ve o yoksun mevcudiyete bağlanmaktır.
Şimdi. Yarın değil
Dün
Yarında değil
Şimdide oluyor
Zarar bugünde
Bugün hücum ediyorlar
Ve ben senin yanında duruyorum
Şimdi.
Yarın değil
Şimdide oluyor
Yarında değil
Şimdide oluyor
Müzik dışarıda
Dışarıda oluyor -
David Bowie
Mıknatıs-ses, iktidarın, dilin ve anlamın mekanizması ve işleyişi tarafından emilip yok edilemeyecek bir fazlalığın dışavurumudur.
Mevcudiyet ile namevcudiyet, konuşma-edimi ile beden, dil ile kültür arasında bir ilişkiselliğin izini sürmemize olanak veren bir göstergedir.
Irit Rogoff'un altını çizdiği gibi, "görsel kültür imgelerin, seslerin ve mekânsal tasvirlerin birbiri üzerinden ve birbiri yoluyla okunduğu metinlerarası bir dünyayı gündeme getirir."