İyilikle gülümseyebilen insanlar vardı hala.
Satranç
Her kitap yaşamış olabileceğin başka bir hayatı yaşama şansını sunar sana .
Gece yarısı kütüphanesi
Annesinin cansız bedeni üstünden
Bütün silahların, bütün askerlerin üstünden Yıkılmış evlerin paramparça hatırası üstünden
Çocukların gözbebeklerindeki dehşetin üstünden
Yeryüzünü ve gökyüzünü boğarak tanrıya ulaştı çığlığı:
Unutmayacağım. Bağışlamayacağım. Yas tutmayacağım!
Sonra bütün sesler kararır
Sonra bütün kokular solar
Beden kendi belleğinde kayıp
Akıl bütün acılarından kurtulmuş
Toprak çekilir, gök çekilir...
Görünmez bir zaman
Görünmez bir uzak
Hayatı kirpiklerimizden sessizce alır.
Ölüm...
Hepimiz senin için yaşıyoruz.
İncinme değil bu
Öfke değil
Ah! değil.
Ötesi... çok ötesi.
Tam bir yürek çöküntüsü
Ruhun taşa dönmesi
Aklın büyük yalnızlığı.
İnsana olan inancını yitirme!