Ölmek nasıl bir ansa yaşamak da bir an.
Gözlerini kapar ve bütün gereksiz korkuların çözülüp gitmesine izin verirsin. Sonra korkudan
muaf olan bu yeni varoluş halinde kendine sorarsin: Ben kimim?
Şüpheler olmadan yașayabilseydim neler yapardım?
Haksızliğa uğrama korkusu olmadan yaşayabilseydim?
Acıdan korkmadan seve.
bilseydim?
Yarın o tadı nasıl özleyeceğimi düişünmeden, bugünün tadını çıkarabilseydim?
Zamanın geçişinden ve sevdiklerimi benden
çalabileceğinden korkmamış olsaydım?
Evet, Ne yapardım? Kimleri umursardım?
Ne için savaşırdım?
Hangi yollarda yürürdüm?
Nelerden haz alırdım?
içimdeki hangi gizemleri çözerdim?
Kısacası, nasılyaşardım?