Anne babalar bizi çocukları olduğumuz için sever.Bu değişmez bir gerçektir. Bu, başarılı olduğumuz durumlarda önemsiz görünebilir, ama başarısız olduğumuzda , başka hiçbir şeyde bulamayacağımız bir teselli ve güven verir.
Düşünceli anneler, doğal sevgilerini zorla sınırlandırmakta ve çekingenleşmektedirler ; düşüncesizler ise, feda etmek zorunda kaldıkları zevklerin karşılığını çocuklarından almaya çalışmaktadırlar.
Ev kadınları sırf bu gibi gerekli işleri yapmaları nedeniyle kocalarının gözünde bıktırıcı, çocuklarının gözünde ise baş belası durumuna düşerler.Akşamüzeri kocası eve döndüğü zaman, ona gün boyu karşılaştığı güçlükleri anlatan kadın can sıkıcı, anlatmayan ise dalgın sayılır.