Yaranın Sırrı
Sızlayan her gedik bir kapı açar,
Yara dediğin, candan cana geçer.
Gönül bu derdi şerbet diye içer,
Yaradan’dan gelene "eyvallah" gerek.
Madem ki merhemim senin sızında,
Pişsin bu yürek aşkın közünde.
Her bir zerrenin saklı özünde,
Yarayı lütuf sayan bir ilah gerek.
Derdin ki; "Yaram yarana denk gelsin,"
Varsın bu can o yolda darmadağın olsun.
Yaradan, yarayı kuluna nişan kılsın,
Her ahın sonunda bir "Hu" gerek
Bir keresinde babam bana demişti ki; doğruya gösterilen saygı, dürüstlüğün temeli sayılır. "Hiçbir şey yoktan var olamaz," demişti. 'Doğru’nun nasıl değişken olabildiğini anlarsanız, bu çok derin bir düşüncedir.