Yine bir süre sustuktan sonra tuhaf biri olduğumu, beni hiç şüphesiz bu yüzden sevdiğini ama belki de günün birinde, yine aynı sebepten ötürü benden nefret edeceğini mırıldandı.
içtenlikle hatta dostça,yaptığım herhangi bir şeyden hiçbir zaman pişmanlık duymadığımı ona anlatmak isterdim.kafam hep ne olacağıyla, bugünle ya da yarınla meşgul olurdu.