ceyhun
@Frentra
7 okur puanı
Şubat 2026 tarihinde katıldı
Kısımları sıralayacak olursam 3>2>1 şeklinde yaparım. İlk kısım biraz yavaş başlıyor. Nina, Millie’ye iftira atıyor; Millie yavaş yavaş işten soğuyor ve Andrew’a yanaşıyor. Ya da Enzo muydu neydi, bahçıvan da kitaba güzel bir gerilim katıyor.
Kitabın başlarında deli olan kişinin Nina olduğunu düşünmüştüm ama sonradan onun olamayacağı barizdi ve geriye sadece bir isim kalıyordu, o da Andrew’di. O yüzden benim için kitabın ters köşesini tahmin etmek pek de zor olmadı.
Ama bu ters köşeyi güzel inşa etmişler. Olaylar birbiriyle uyuşuyor; mesela Millie’nin neden öyle davrandığı ya da tavan arasındaki odada neden bir kova olduğuna dair güzel detaylarla düşündürmeyi başarıyor ve bu da ters köşe için sağlam bir zemin oluşturuyor.
İkinci kısımda olayları Nina açısından görüyoruz; neden yaptığını, nasıl yaptığını ve neler yaşadığını gibi. Bence bu kısım ilk kısımdan iyiydi çünkü olayların kopuk verdiği kısımdı.
Üçüncü kısım ise kitabın en iyi kısmıydı bence. Olayların tamamiyle kopuk verdiği ve bir nevi intikam alınan bir kısımdı. Andrew ile Millie kapışması keşke biraz uzatilsaydi. Andrew bu kadar kolay mağlûp edilmeseydi. Biraz daha Millie'nin acı çekmesi, onun çaresizliğini hissetmeyi daha çok isterdim. Ama yazar hızlıca bitirmek istemiş. Yine her şeye rağmen güzel bir kısımdı
__Genel olarak kitaba baktığım zaman biraz abartı olduğunu düşünüyorum. Tamam zemini güzel inşa edilmiş iyi bir ters köşe var ama bu ters köşe ne kadar zemini iyi inşa edilmiş olsa o kadar şaşırtıcı değildi. Onun dışında Andrew karakterinin neden böyle olduğuna dair daha fazla detay isterdim. Babası ilgi vermemiş annesi onunla ilgilenmiş biraz yüzeysel kalıyor böyle biri olması için. Mesela Anzo(Bahçivan) bu karakterin neden bu kadar yardımcı olduğuna dair güzel bir sebep
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitaba büyük beklenti ile başladım ama ne yalan söyleyeyim beklentilerimi pek karşılamadı. Başlangıçta Rachel karakterinin psikolojisi, her gün yaptığı o scott ve megan'ı izlemesi ve kendi kafasından bir şeyler kurması, tom ile olan evliliği ve yaşanan şeyler, Rachel'ın yaşadığı şeyler olsun ilgi çekici bir psikoloji, polisiye kitabıydı.
Daha sonradan olayları Megan'ın açısından ve Anna'nın açısından da görüyoruz. Kitapta 3 ana karakter var ve bu 3 karakterin 3'ü de sevilesi değil. Aralarından tek Megan belki düzgün bir karakter olabilirdi ama onda da psikolojisini detaylı ve güzel işlediklerini düşünmüyorum. Her karakter de bir ilgi ve sevilme ihtiyacı var. Ne biliyim ilişkileri var ama başkaları tarafından sevilmek istiyorlar veya hemen aşık olabiliyorlar (özellikle Rachel ve Megan) ama bu sevilme ve ilgi ihtiyaçlarının altında ne yatıyor? Kendilerini beğenmedikleri için mi başkalarından ilgi ve sevgi bekliyorlar veya ilgisiz/sevgisiz büyüdükleri için mi veya başka bir nedenden dolayı mı? Buna kitapta öyle fazla değinilmiyor, bu da psikolojik derinlik olarak beklentilerimi pek karşılayamıyor.
Kitap bir yerden sonra çok tekrara düşüyor; Rachel Scott ile konuşuyor sonra İçki içiyor sonrs tekrar onla konuşuyor çözmeye çalışıyorlar, Anna ile sorun yaşıyor, Tom ona yardım etmeye çalışıyor ve evde sorunlar yaşıyor falan. Bu olay hep aynı şekilde tekrar ediyor. Tabi Scott'ın onun gerçek kimliğini öğrenmesi, Anna ile olan ilişkisi veya Tom ile olan gerçekleşir öğrenme/hatırlama süreci gibi şeyler gelişiyor ama bu bana yeterli hissettirmedi. Çünkü karakterler gelişiyor veya olaylar gelişiyor gibi asla hissettirmedi.
__Gereksiz şüphe yaratmaları için eklenmiş karakterler var mesela pembe saçlı mi neydi bir adam vardı orta yaşlarda(Rachel'a alt geçitte yardım eden)
Bu kitap 3 hikayeden oluşuyor beno aralarında en çok etkileyen 1. Hikaye oldu. İlk hikaye kitap kurdu olan, kitaplara aşırı bağlı olan bir sahafçıyı anlatıyor. Biraz uzatılmış bulsam da gayet etkileyici bir hikayeydi. 2. Hikaye de koleksiyoncu olan, koleksiyona takıntı olan bir adamı anlatıyor. ailesi para için koleksiyonluk ürünlerin çoğunu satmış ve bu adam kör olduğu için onun bundan haberi yok. Bu da etkileyici bir hikayeydi. 3. Hikaye de ise iyi niyetli herkese yardımcı olan bir adamı konu alıyor. Bu adam her gördüğüne yardım ediyor. "Herkes birbirine güvense ekonomi düzelir" gibi bir söylem dr vardı. Genel olarak en zayıf 3. Hikayeydi yine de bence ama gene de iyiydi. Genel olarak ortalamanın üstünde bir kitaptı beğendim.
Küçük bir bucakta yaşayan ve ticaret ile uğraşan bir ailenin yozlaşmasını konu alıyor. En büyük oğulları sahte para basıyor. Baba Petrov insanların hakkını yiyor, ruhsatsız içki satıyor. Hak yiyerek zengin olmuş bir ailenin nasıl çöktüğünü nasıl yozlaştığını okuyoruz. Petrov karakterini sevdim. Lipa karakterine üzüldüm. Ve son olarak Aksinya'nin yaptığını yanlış bulsam da delirmesinin ve öyle olmasına hak verdim. Eşitsizlik, ahlak, yozlaşma ve tanrı üzerine bir kitaptı. Genel olarak sevdim ve akıcı buldum.
Nedense en sevmediğim stafen kitabı oldu. Bana pek dinle ilgili şeyler hitap etmiyor bu yüzden bir süre sonra odağımı kaybettim ve bitirmek için okudum. Belki tekrar okusam severim bilmiyorum
