Okuduğum üçüncü Cengiz Aytmatov kitabı ve aralarındaki en iyi kitap.Diğer kitaplarını okumadan da söylemek de istemiyorum ama bence diğer kitapları bunun kadar etki yaratmayacağını düşünüyorum. Böyle düşünüyorum gerçekten çok iyidi.
Kitap ikinci dünya savaşında geçiyor ama ne cepheden cepheye koşuyorsunuz ne de silah seslerini duyuyorsunuz. Bence daha can acıtıcı sesleri duyuyorsunuz. Eşlerin, çoçukların seslerini.Savaşın bıraktığını enkazın altında tek tek duyulan bu sesler çok canınızı acıtacaktır.
Resmen Yaşar Kemal’i hissettim diyebilirim. Aytmatov kitabı sade bir dille ele alması bana Yaşar Kemal’i hissettirdi. Kendi topraklarına bağlı kalması, gelenek göreneklerini anlatması tıpkı Yaşar Kemal’in Anadolusunu hissettirdi bana.
Açlığı bu kitapta yaşayın ki bu zamanda yaşadığımız bolluğun, bereketin kıymetini anlayabilirsiniz.
Acıyı bu kitapta yaşayın ki mutluluğun değerini daha iyi algılayabilirsiniz.
Umudu bu kitapta yaşayın ki umutsuzluğa kapılmayın.