"Siz düşünce için kalbin gereği yok mudur sanıyorsunuz?Hayır o sevgiyle beslenir.Düşen insanın elinden tutun,onu kaldırmak için,ya da eğer ölüyorsa,ona heyecanla ağlayın,eğlenmeyin.Sevin onu,onda kendinizi bulun ve kendinizmiş gibi yaklaşın,işte o zaman sizi okuyacağım ve karşınızda başımı eğeceğim..."
"Zaten birileri sırf eğlenmek için alıyorsa bunları,neden kaygı duysunlar ki?Yaşamda öyle bir şey yok.Sadece kendini sevmek var.Onlar hırsızları,düşmüş kadınları tasvir ediyorlar,sanki kendileri sokağa düşmüş ve hapse atılmış gibi.Öykülerinde 'sessiz gözyaşları' duyulmuyor,sadece gür sesli,kaba kahkahalar,kötülükler duyuluyor.