Simyacı bir şişe açıp konuğunun bardağına kırmızı renkli bir sıvı koydu.
Şaraptı ve ömrü boyunca içmediği en güzel şaraplardan biri.
Ama şarabı şeriat yasaklamıştı.
“Kötülük,” dedi Simyacı, “insanın ağzından giren şeyde değildir. Kötülük oradan çıkandadır.”
Delikanlı uzun süre kuyunun yanında oturdu ve Gündoğusu rüzgârının kendi yüzünde bir gün bu kadının kokusunu bıraktığını ve bu kadının yaşadığını bile bilmeden onu sevmiş olduğunu düşündü. Ve bu kadına duyduğu aşk ona dünyanın bütün gizlerini açacaktır.