Alper Yazır
@Frodokitap
Gerçek hayattan kitaplarıyla kaçmak isteyen kitapsever Mr. Frodo
instagram.com/frodokitap?igsh...
Ursula Poznanski'nin daha önce Erebos kitabını okumuş ve beğenmiştim (çok keyifli bir kitaptı ayrıca öneririm onu da), o yüzden bu kitabı da beğeneceğim düşüncesiyle yola çıkmıştım. Sürprize uğramadım; oldukça akıcı, heyecanlı ve her sayfasında merak uyandırıcı keyifli bir kitaptı. Olaylar bazı noktalarda çok abartılmış ve bazı noktalarda çok basit geçilmiş izlenimi veriyordu ama yine de çok dert etmedim ben. Sonunda olacakların çoğunu tahmin etmesi de pek zor olmadı, yani bu kitabın sonu buraya bağlanacak diye bekliyordum zaten. Bu iki minik sıkıntı haricinde oldukça hoşuma giden bir kitap oldu. Kalınlığına rağmen hızlıca okunabilir, akıcı ve merak uyandırıcı bir kitap arıyorsanız bence listenizde bulunabilir bir kitap.
Yalnızca şunu söylemek isterim, Pegasus gibi görece büyük ve pahalı bir yayınevinden çıkan bir kitapta yazım yanlışlarının bu kadar çok olması beni bir okur olarak rahatsız etti belirtmek zorundaydım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitap boyunca Musaşi Lordu'nun çarpık ve ölüme dair fantezilerini okumayı beklerken, bunun yerine askeri dehasını, zekasını, cesaretini okuyup durdum ve arka kapakta yaratılan beklentiden çok farklı bir kitap buldum.
Kitap bahsettiğim arka kapak beklentisinden uzak kalmış olsa da, tarihi roman olarak betimlenmesini ve anlatımını içerik açısından çok iyi buluyorum ve hatta bu açıdan beğendiğimi söylemem gerekiyor.
Ama sonuç olarak bir kitabın arka kapak yazısının bende uyandırdığı beklenti ile sonuç farklı çıktığı takdirde puanlama sistemime göre biraz düşük seviyeye inmesi gerekiyor, o yüzden de puanım sizlere düşük gelebilir ama genel hatlarıyla aslında beğendiğim bir kitaptı demem doğru olacaktır puana rağmen.
Dürüst olmak gerekirse kitabın daha okumaya başladığım ilk sayfasından itibaren alıntıların içinde kayboldum. Bazı yerlerde bir kitap okuyor gibi hissetmekten çok alıntılar ağacı içeren bir hikaye okuyor gibi hissettim ve bu hikaye nereye bağlanacak merakla beklemeye başladım. Yüksek beklentilerle başlamadığım, hatta çok da isteksiz başladığımı itiraf etmem gereken bir kitap için az önce söylediklerim ciddi iltifatlar bence. Ve bu iltifatları daha fazla uzatabilirim. Gerçekten özel ve insanın içine işleyen - en azından benim içime işleyen - özel bir hikayeydi. Biraz aşk biraz acı, biraz mutluluk biraz hüzün ve en önemlisi de gerçekten hayatın - kendi hayatımın da - içinden parçalar bulduğum bir hikaye oldu. Beklemediğim, hayal etmediğim ve hiç tahmin etmediğim kadar sevdim. Nacizane fikrimdir.
Öncelikle şunu söylemem lazım Dan Brown'ın betimlemelerini çok sevsem de bilmediğim bir şehir ve ortam için uzun uzun betimleme okumak beni oldukça yoruyor, çünkü konuya hakim olmadığım için anlamıyorum. Hatta ufacık bir spoiler olsa da söylemem gerekir ki bilinçdışı/psişiklik gibi büyük kavramlar hakkında bilgim sıfıra yakın olduğu için ilerleyen sayfalarda daha da zorlandım.
Merak uyandırsa da diğer Dan Brown romanlarına göre ilerleme süreci de biraz yavaştı ve ilerlediğimi, bir yerlere geldiğimi hissedemedim çoğu noktada.
Dan Brown'ı eleştirmek haddime değil elbette ama bu kadar yıl bekledikten sonra gelen kitabın bu olmasına biraz üzüldüm doğrusu. Olaylar 400 sayfada da bitirilebilecekken bana göre gereksiz uzatılmıştı bu kitapta ve diğer kitaplarına göre sönük kalmasına sebep olmuştu bu durum da.
Dürüst olmak gerekirse beğenemedim, bu kadar büyük beklenti içinde olduğum bir kitaptan ve yazardan bu sonucu almak beni üzdü. Tabii ki bunda kitabın benim elimde çok uzun süre sürünmüş olması da etkiliydi, her şey de kitapla alakalı değil ama yine de maalesef olmamış diyorum. Sonuyla güzel toparlanmış olsa da maalesef bence genel anlamıyla olmamış.
Ayrıca benden sizlere nacizane bir not olsun; eğer okuma hızınız veya isteğiniz düşükse elinize sakın 700 sayfalık bir kitap almayın benim gibi perişan olursunuz.
Kitapla alakalı genel yorumuma geçmeden önce bir şey belirtmek istiyorum. Herkes Rus edebiyatındaki isimler ve kısaltmalara haklı olarak tatlı serzenişlerde bulunuyor olsa da en azından bir yere kadar onlar anlaşılır geliyor bana, fakat Kore edebiyatına ve isimlerine aşinalığım sıfır seviyelerinde olduğu için isimleri anlamakta ve o isimlerin sahiplerinin cinsiyetlerini anlamakta aşırı zorlandım bunu kendimce bir dipnot olarak vermeliyim.
Gelelim kitaba; kitap içerisindeki hikayeyle oldukça gerçekçi ve korkutucu bir gelecek öngörüsüyken bir yandan da çocukların ve insaniyetini henüz kaybetmemiş insanların çabalarıyla birlikte anlamlı ve güzel bir mesaj veriyordu. İki farklı açıdan da değerlendirilebilirdi yani ve ben iki açıdan da düşünerek hikayeyi sevdim. Sayfalar ilerledikçe hikayeye dahil olduğumu ve okurken mutlu olduğumu hissetmeye başladım. Spoiler vermek istemiyorum - ki vermiş olmayacağım zaten - ama kitabın sonlarına doğru biraz hüzün ve duygusallık ön plana geliyordu, ki bu da bence kitabı gerçekten şahane kılan bir özelliğiydi.
