Alper Yazır
@Frodokitap
Gerçek hayattan kaçmak isteyen kitapsever Mr. Frodo
Instagram sayfamı da takip edebilirsiniz. Orada da frodokitap ismiyle yorumlarımı yapıyorum.
instagram.com/frodokitap?igsh...
İstanbul
İstanbul, 11 Kasım 1995
524 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Öncelikle şunu söylemem lazım Dan Brown'ın betimlemelerini çok sevsem de bilmediğim bir şehir ve ortam için uzun uzun betimleme okumak beni oldukça yoruyor, çünkü konuya hakim olmadığım için anlamıyorum. Hatta ufacık bir spoiler olsa da söylemem gerekir ki bilinçdışı/psişiklik gibi büyük kavramlar hakkında bilgim sıfıra yakın olduğu için ilerleyen sayfalarda daha da zorlandım.
Merak uyandırsa da diğer Dan Brown romanlarına göre ilerleme süreci de biraz yavaştı ve ilerlediğimi, bir yerlere geldiğimi hissedemedim çoğu noktada.
Dan Brown'ı eleştirmek haddime değil elbette ama bu kadar yıl bekledikten sonra gelen kitabın bu olmasına biraz üzüldüm doğrusu. Olaylar 400 sayfada da bitirilebilecekken bana göre gereksiz uzatılmıştı bu kitapta ve diğer kitaplarına göre sönük kalmasına sebep olmuştu bu durum da.
Dürüst olmak gerekirse beğenemedim, bu kadar büyük beklenti içinde olduğum bir kitaptan ve yazardan bu sonucu almak beni üzdü. Tabii ki bunda kitabın benim elimde çok uzun süre sürünmüş olması da etkiliydi, her şey de kitapla alakalı değil ama yine de maalesef olmamış diyorum. Sonuyla güzel toparlanmış olsa da maalesef bence genel anlamıyla olmamış.
Ayrıca benden sizlere nacizane bir not olsun; eğer okuma hızınız veya isteğiniz düşükse elinize sakın 700 sayfalık bir kitap almayın benim gibi perişan olursunuz.
Kitapla alakalı genel yorumuma geçmeden önce bir şey belirtmek istiyorum. Herkes Rus edebiyatındaki isimler ve kısaltmalara haklı olarak tatlı serzenişlerde bulunuyor olsa da en azından bir yere kadar onlar anlaşılır geliyor bana, fakat Kore edebiyatına ve isimlerine aşinalığım sıfır seviyelerinde olduğu için isimleri anlamakta ve o isimlerin sahiplerinin cinsiyetlerini anlamakta aşırı zorlandım bunu kendimce bir dipnot olarak vermeliyim.
Gelelim kitaba; kitap içerisindeki hikayeyle oldukça gerçekçi ve korkutucu bir gelecek öngörüsüyken bir yandan da çocukların ve insaniyetini henüz kaybetmemiş insanların çabalarıyla birlikte anlamlı ve güzel bir mesaj veriyordu. İki farklı açıdan da değerlendirilebilirdi yani ve ben iki açıdan da düşünerek hikayeyi sevdim. Sayfalar ilerledikçe hikayeye dahil olduğumu ve okurken mutlu olduğumu hissetmeye başladım. Spoiler vermek istemiyorum - ki vermiş olmayacağım zaten - ama kitabın sonlarına doğru biraz hüzün ve duygusallık ön plana geliyordu, ki bu da bence kitabı gerçekten şahane kılan bir özelliğiydi.
Her zaman adı sanı olan büyük yazarları ve eserlerini yorumlamanın haddime olmadığını düşünürüm ve ona göre yorum yaparım, kitabın bende uyandırdığı hislerle ilgili anlatımlar ve çıkarımlardan bahsederim. Marquez gibi büyük bir yazar ve onun bu eseri için de edebi herhangi bir yorum yapmak haddime olmadığından ben bana hissettirdikleri ve düşündüklerini elimden geldiğince aktarmaya çalışacağım.
Açıkçası arka kapak yazısını okuduğumda daha farklı bir beklenti oluşmuştu içimde, o yüzden biraz beklentilerimi karşılayamadı dersem sanırım haksızlık etmeden doğru tanımlamayı yapmış olacağım. Ve yine arka kapakta bahsedilen olağandışı aşk denen şeyin ilk 100 sayfada ortada olmaması - ki kitap zaten 172 sayfa - beni biraz yordu çünkü olaya bir an önce dalmak istiyordum. Olaya dalmak demişken aslında öyle dalınacak bir olay olmaması da cabası elbette.
Yine de inanılmaz akıcı ve kendi içinde tutarlılığa sahip, okurken sıkılmak bir yana kendinizi akışa kaptırıp devam edebildiğiniz kaliteli bir kitap olduğunu düşünüyorum. Benim beklentisel farklılıklarım yüzünden ufak hayal kırıklığım olsa da bunun sebebi kitap değil benim içimde olan bir durum.
He tabii bir de bahsedilen 'aşk' kavramına dair bakış açısı tartışmaları olabilir, fakat ben bu tarz tartışmalardan hoşlanmıyorum, bana göre aşk aşktır ve sınır tanımaz, olağandışı diye adlandırmak da biraz abartı hissi veriyor her ne kadar kitaptaki gerçekten abartılı olsa da.
Çok üzülerek söylüyorum ama kişisel düşüncem olarak okuduğum belki de en kötü kitaptı. Belki o kadar sanatsal ve eleştireldi ki benim beynim bunu algılayamadı ya da bu tarz modern edebiyat ürünlerine gerçekten ilgi duyamıyorum bilmiyorum ama bir gram beğenmedim kitabı gerçekten. Yani hakkında ne diyebilirim ne anlatabilirim inanın gerçekten bilmiyorum.
Kısaca şunu söyleyeyim bari kitabın arka kapağında yazanla içinden çıkan aynı şey değil. Arka kapak yazısı beni umutlandırmış ve meraklandırmıştı ama içerik hayal kırıklığına uğrattı. 100 sayfacık şu kitabı bitirene kadar canım çıktı.
Sizlere şunu söyleyebilirim basitçe anlık olarak gaza gelip kapak yazısını ya da adını beğendiğiniz her kitabı almaya çalışmayın, sonra benim gibi pişman olursunuz.
Dürüst olmam gerekirse öyle yüksek beklentilerle başlamadığım bir kitaptı fakat ilk sayfalardan itibaren beni hızlıca içine çekti, okumaktan keyif alırken bir yandan da bütün karakterlerin özelinde yaşanan durumu ayrı ayrı düşünüp kendi içimde benim başıma gelse neler yapardım, neler hissederdim diye sorguladım.
Bir noktadan sonra olaylar gereksiz şekilde fazla hızlandı ve çok ciddi zaman atlamaları oldu. Bu biraz eleştirebileceğim can sıkıcı noktasıydı kitabın. Ve benim için kitap kendi içinde iki bölüme ayrılıyordu, ben bu iki bölümden ilkini daha çok beğenmiştim ama ikinci bölümün gelme zorunluluğunu da biliyordum en baştan. Ayrıca da kitabın sonunu çok üzülerek söylüyorum ama asla beğenmedim.
Yine de hem okuması çoğu zaman keyifli hem de okurken insanı düşündüren, akıcı bir dile sahip ve yorucu olmayan bir kitap okumak isterseniz gördüğünüz bu kitap doğru örneklerden biri olacaktır.
