Bazen kalbimde öyle duygular uyanır ki, nereye gitsem bütün insanları gerçek arkadaş ve adalet duygusuyla yürekleri kavrulan ateşli kişiler olarak görürüm. Hepsi iyi, hepsi neşeli, hepsi cömert ve yumuşaktır gözümde… Kimsenin kimseye ihtiyacı yoktur ve komşusunun mutluluğunu kıskanmaz hiçbir aile… Bütün dünyanın ahenk içinde yaşadığı bir dönem düşünürüm. Herkes ayrı mutluluk şarkısını söylüyor dünyada… Böyle bir hayatın varlığı ne kadar güzel olur değil mi?
ANA, MAKSİM GORKİ