Defnettiğimiz insanlar vardır, ama dahası, yüreğimizi kefen gibi saran, anısı her gün çarpıntılarımıza karışan sevdiğimiz insanları da toprağa veririz; onları her solukta düşünürüz, içimizde aşka özgü, hoş bir ruh göçü yasasıyla yer ederler.
Sayfa 290 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Bir zamanlar çiçeklerin bile ruhu okşadığı, sekilerin bile zarif davrandığı, bütün anılarımın balkonları, bankları, parmaklıkları, taraçayı, ağaçları ve manzaraları şiirlerle süslediği yerde bu hale düşmek; her şeyin beni sevdiği yerde nefret edilmek; işte bu düşünceye hiç katlanamıyordum.
Sayfa 282 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu