"Bir ölüm, senin çocukluğunu da öldürdü."
"Hayır," dedi. "Bir ölüm, benim çocukluğumu büyüttü; zaman çocukluğumu öldürdü."
"Nasıl yani?"
"Birisi ölür," dedi küçük bir erkek çocuğu gibi. "Ardından başkaları da ölür, yaşamaya devam eden sadece zamandır." Derin bir nefes verdi, ses tonu tekrar yerli yerine geldi sanki. Kafasını salladı. "Ve zaman senin çocukluğunda öldürür."
Bütün suların sonunda okyanusa çıktığı efsanesi doğruymuş. Benim diyarımda gölle denizin birleştiği bir yer vardı. Yeşil gölün suyuyla mavi deniz suyu bir çizgi gibi ortadan ikiye ayrılır,birbirlerine hiç karışmaz ama birbirlerinden de hiç ayrılmaz.
"...Yürüdüğüm uzun bir yolda ışıklar önce aydınlanmış sonra kararmıştı. Bana yolu göstermişlerdi ama bakmak için, anlamak için zaman vermemiş ve ışıkları kapatmışlardı. Sadece bir anlığına gördüğüm bir yolu karanlıkta yürümemi istemişlerdi."
"Hava Halkı düzen ister. Biz fanatik değiliz. Su Krallığı sadıktır, bağlarını koparamasın. Ateş Krallığı tutkuludur, zapt edemezsin. Toprak Krallığı güç sever, onları zayıflatamazsın."