Unutmuş gibisin
Cennette hüzün de ölür
Kalp yaraları da
Düşünmek biter
Beklemek son bulur
Seçimlerdeki hayret kaybolur
Cennette
Ne baba hastalanır
Ne anne ağlar
Ne de kardeş gider
Cennet de özlem de ölür
Sevdiklerimizi kaybetmek de
Ölüm bile
Cennette ölür.
Yoruldun artık, bütün gün
didinip durdun
Toprak bile, gök bile, deniz bile bir yerde yorulur.
Bırak kalsın süpürge duvarda, sabun kovada
Anne, gel yanıma otur.