Fatma

“Ama insan, nefessiz kalmadan nefesin, hapsedilmeden özgürlüğün, ölümle yüzleşme­den yaşamın kıymetini bilemiyordu.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Anonimleştirme, belki de tüm dünyada geçerli tek yönetim şekliydi; seni kendi kimliğinden soyup kalabalı­ğa, o kalabalığın içinde bir yüzsüzlüğe mahkûm ediyor­du. Oysa o tekti. Diğer insanlardan daha iyi, daha kötü, daha çirkin, daha güzel, başarılı ya da başarısız her şey olabilirdi; ama ne olursa olsun farklıydı, benzersizdi. Düşünceleri, duyguları yalnızca kendisine aitti, kimse alamazdı, çalınamazdı, ruhu onundu. İşte tam da bunu onun elinden çekip almaya çalışıyorlardı. Onun varolu­şunu çalmak istiyorlardı, benliğini yok etmek.”
“İnsan doğası gereği çıplak doğup çıplak ölüyordu ama üzerine giydiği giysiler ruhunu ve kişiliğini, önceden belirlenmiş bu şekillere kurban ediyordu.”
“İçime çektiğim hava değil,gökyüzüdür.”Bu gökyüzü, tüm bu yalnızlığımızın, bu yeni başlangıcın sessiz bir tanığı.”
“Dün erkendi, yarın geç.”