… mektubuna da sadece bir kartla cevap vermişti. “ başımı döndüren, bana huzur ve rahat vermeyen işlerim arasında seni, ırmağın gürültüsüyle, görünmeyen bitkilerin kokusuyla dolu Vişegrad‘ın sakin bir gecesi gibi düşünüyorum diyordu. Hepsi bu kadar.
İnsanoğlunun her şeyde yeteneği sınırlıdır, tutku da bile… Onun için de tutkular birbiriyle çatışır, birbirini iter, çoğu zaman da biri ötekini bastırır.