Ah çocuklar, sanki mutsuzluğumuzun arka bahçesi gibiler. Gözden kaçan, gözden düşenler hep orada. Ağlayarak baktığım ruhlarındaki derin çiziklere bugün başka bir gözle bakabiliyorum. Yalnızmış, kimsesizmiş; olsun. Bir tüy kadar faydası dokunmayan ana babalar var. Dünyadan uzakmış, olsun. Dünyada hep kan ve gözyaşı var. Olsun varsın adada olsun. Arturo’nın adası o Epstein’in değil şükür.