Gözlerimden Düştün
Gözlerimden düştün,
Bir damla yağmur gibi,
Toprağa karışmadan buhar oldun,
Ellerimden kayıp gittin,
Bir avuç kum gibi,
Zamana savrulup yok oldun.
Ne bekleyenim var, ne beklediğim,
Her adımda biraz daha eksiliyorum,
Gidenler mi ağır,
Yoksa gidemediğim yollar mı?
Gözlerimde paslı bir hüzün,
Sözlerimde sessiz bir çığlık,
Geçmişin yorgun gölgelerinde,
Kendimi arıyorum,
Ama bulduğum hep bir boşluk.
Hayat işte,
Bir dizeye sığmayan koca bir ağıt,
Ne başı belli ne sonu,
Sadece yaşayıp gidiyoruz,
Kendi düşlerimizin cenazesinde.
Fuat SÜRMELİ