"Âşıkının zihnini aşka dair düşünceler ve ulvî manalar içinde bırakan gözlerine, binlerce parlak fikir ilham eden tebessümlerine ihtiyacı vardı. O tebessümler ki hayatın en acı, en karanlık taraflarını aydınlatmak için ilahî bir ışıktır."
"İnsan, derin hayaller içinde kaybolup gittiği zaman, bütün kelimelerin tarif edemeyeceği -ruha karşı şimşek gibi açıldığı anda biten- bir sonsuzluk tebessümü olamaz mı?"
"-Yıldızlar karanlık içinde parladığı gibi, fakirlik ve sefalet içinde de saflık ve ulvilikle parlayan ruhlar yok mudur? Bir kalp sevmek için mutlak servete, asalete mi muhtaçtır? Bence en doğru ikbal, ruhun göründüğü iki güzel göz; en büyük servet, kalbin duygularını gösteren gül renginde dudaklardan akseden tebessümdür. Güzellikten büyük asalet, kalp saflığından büyük servet mi olur ?"
"Ağlamak uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan gücün son bir feryadıdır. Ağlayamadığımız zamanlar bizde o gücün de yok olduğu vakitlerdir ki onun yerine geçen tesirli bir sükûnet, en şiddetli elem gözyaşlarından daha gönül yakıcıdır."