Furkan
@Fujitora
"Kurumuş yürekler görmek mi daha ürkütücüdür, boşalmış kafatasları görmek mi, kim karar verebilir ? " (BALZAC)
43 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Uyuyanları uyandıran bir masalsı gerçek. Ayasofya, İstanbul, Haçlılar ve Hilâlin savaşı.
An'lar arasında süregelen bitmeyen bir kovalamaca ve savaş. Şövalyeler, Tötonlar, Latin Krallığı neden Kutsal Emanetleri arıyor ? Boğa ve Kurt Krallığının savaşı insanlığın bugünkü kaderi miydi ? Kitabı bitirene kadar ne gerçek ne masal ya da her ikisi mi derken uyuduğumuzu, üzerimizde hayal perdesinin olduğunu, doğal yiyecekler yerine toprak yediğimizi, altın diye elimize taş verildiğini, hatırlamamız gereken sahtelikler içinde gerçek bir yaşam olduğunu düşüneceksiniz. Yerin altındakilerin yerin üstünü nasıl etkilediğini göreceksiniz. Sonunda belki gerçeği keşfedecek belki de delireceksiniz.
Marquez ile ilk kez bu kitapla yolumuz kesişti. Ama bu kitapla yıldızımız çekişmedi. :( Evet, kesinlikle kendine has üslubu ve anlatım tarzı bir eser bırakmış Marquez abimiz. Ancak herkese hitap etmeyebilir çünkü olay örgüsü çok kısıtlı. Sanırım ana karakterin üzerinden betimlemeler ve üslup sanatçılığı yapılmak iştenmiş. Yoksa alışıla gelmiş olaylar zinciri beklemeyin. Ben bekledim ve hayal kırıklığı yaşadım. Bir doktorun ölümü üzerine cenaze töreninde film şeridi gibi hayatını hatırlatan karakterlerin kendi yorumlamarında ibaret kitap. Hee bir de hangi karakter nerde devreye giriyor, sözü alıyor onu çözene kadar Aynştayn'ın izafiyet teorisini çözebilirsiniz. Sıfır şaka :D Neyse efenim sözü çok uzatmadan değerlendirecek olursak farklı bir eser olduğunu hissettirdi ama ben bu kitabı neden okudum diye sorgulamadım değil. Bu sefer olmadı ama seni bir daha okumak istiyorum daha iyi anlamak için Yaprak Fırtınası ! :( Tıpkı Franz Kafka'nın Dava eseri gibi...
10/10
Beğendi
·2020 15. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 23 Haziran 2020 23:16
·Suç ve Ceza'yı okuduğum şu günlerde Dostoyevski gibi bir ruhsal inceleme ustasına, betimleme sanatçısına kim kafa tutabilir dediğim sırada işe gidip gelirken araya sıkıştırdığım Satranç eseri resmen soruma meydan okuyarak fazlasıyla hakkından gelmeyi de başardı. Stefan Zweig gibi ender insanlar ancak ender eserler çıkarabilir. Hayatı çalkantılı geçen ve harika eserler bırakan bir çok yazar vardır elbet. Ama insanın damarlarına kadar işleyen psiko-analizler yaparak yaşamış olduğu hayatı, okuyucuyu da başkarakter belleyip karşısına da kendini başka bir karakterle getiren biri olsa olsa efsanevi bir kahraman olurdu. Işte efsane kahraman Stefan Zweig ve hayatıyla dehası sözcüklerinde saklı mükemmel eseri Satranç. Aklın akıldan üstün olduğunu hepimize bir kez daha ama bu sefer hayatın getirdiği acı tecrübeler ve tarihi gercekliklerle anlatarak dönemin koşullarını anlamamız için bizi adeta o zamana tam olarak o ana götürmeyi başaran nadide , harikulâde bir Başyapıt. Tekrar tekrar okunsa asla bırakılmayacak bir şaheser daha üretildiğinden Zweig'e ne kadar hayranlık duysak da az gelir, vız gelir. Ve son olarak; hayatına yaşadığı acılar sebebiyle erken son veren bu narin yürek ve keskin zekâ küpü şu sözü doğrulamıştır: Dünya hassas kalpliler için cehennemdir. Edebiyat dünyasının ender üstatlarından Zweig'ı saygıyla anıyorum...
Distopyaları severim, her zaman da beni etkilemiştir. İnsanların hayranılası hayal gücünü ve kurduğu dünyayı keşfetmek kadar pek az zevk var çünkü bu dünyada. Fahrenheit 451, Hayvan Çiftliği, 1984
"L'éducation de la volonté" yani Türkçesiyle "İrade Terbiyesi"
Jules Payot, bu uyarı ve ders niteliğindeki eserinde bize 'mutluluğun' anahtarı olarak elimizde 'kontrol edilebilen
