Fundaklcsln
@Funda38
" Üveylik, öz ile bir olabilir miydi?
Yapay ile gerçek?
Kıymetini bil gerçeğin;
Gerçek sadece sensin!
Tüm kainat senin içinde!
Ve istediğini yap.
Gerçekler dünleri öğütecek.
Yarınları ise besleyecek."
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
#fundaokuyupyorumluyor
@evrenselkulturyayinlari ndan çıkan
@uuslu.serkann nun kaleme aldığı #gidemeyiş adlı kitabı ile geldim.
David, ailesini trajik bir şekilde kaybettikten sonra nefes alabilmek için yolculuğa çıkar, bu yolculuk bir kaçıştan çok bir yüzleşmeye dönüşür.
Bulgaristan’dan Edirne’ye uzanan bu yol, sadece şehirler arasında değil; geçmiş ile gerçekler arasında da gidip gelen bir hikâyeye dönüşüyor.
Yazar, okura David’in yalnızlığını, yabancı bir yerde tutunma çabasını ve içindeki kırılmışlığı çok güzel bir şekilde hissettiriyor.
Roman ilerledikçe hikâye yalnızca bir kayıp anlatısı olmaktan çıkıyor. Satır aralarına gizlenen sırlar, şüpheler ve geçmişe dair ipuçları, merak duygusunu sürekli canlı bir şekilde yansıtmakta. Hatta bir noktadan sonra kendinizi adeta olayların içindeymiş gibi hissediyoruz.
Öyle ki her detay, romanda önemli bir anlam buluyor.
David’in Edirne’de tanıştığı Caroline ile hikâyeye bambaşka bir duygu katıyor. En savunmasız anlarda karşılaşılan insanların hayatımıza girişi, bazen bir insanın varlığı, karanlık bir hayatın içinde küçük de olsa bir ışık olabiliyor.
Okurken insanın aklına roman boyunca şu soru geliyor:
Gitmek gerçekten bir çözüm mü, yoksa insan nereye giderse gitsin kendini de yanında mı götürür?
Gidemeyiş, temposunu düşürmeden ilerleyen bir roman olmasının yanında insanın acıyla baş etme biçimini, yalnızlığını ve hayata yeniden tutunma çabasını da yazarın yalın dili ve süsten uzak betimlemeleri sayesinde okura çok güzel bir şekilde aktarıyor. Karanlık geçmişlerin, beklenmedik tanışmanın ve iç içe geçmiş sırların tesadüf gibi görünen detayların altında yatan etkenlerin öteki yüzüyle karşılaşıyoruz.
Okurda hem merak duygusu hem de derin bir iç sorgulama aynı anda oluşuyor. Bazen kaçtığımız yer değil, yüzleşmekten
#fundaokuyupyorumluyor
GÖZLERİ EN GÜZEL YERİ
&
MONİKA KIM
Bazen bir insanın içindeki kırılma noktası çok küçük bir anda başlar. Gözleri En Güzel Yeri tam da böyle bir hikâye anlatıyor.
Ji-Won’un hayatı babasının evi terk etmesiyle altüst olur. Geride yorgun bir anne, yaralı bir kız kardeş ve hayallerinden uzaklaşmış bir genç kız kalır. Ama asıl kırılma noktası, annesinin uğur getirdiğine inanarak ona yedirdiği balık gözleri ile başlar. O an sanki Ji-Won’un iç dünyasında karanlık bir kapı aralanır. Gerçekle rüyaların birbirine karıştığı, mavi gözlerin kabuslara dönüştüğü bir yolculuk başlar.
Annesinin hayatına giren yeni sevgilisi George ise bu kırılgan ailedeki huzursuzluğu daha da büyütür. Onun kibri, küçümseyici tavırları ve özellikle o mavi gözleri Ji-Won’un içindeki öfkeyi besleyen bir kıvılcıma dönüşür. Okur olarak çoğu zaman Ji-Won’u yargılamak yerine onun içindeki yalnızlığı, öfkeyi ve çaresizliği Mert bir şekilde hissettiriyor.
Kitap yalnızca bir intikam hikâyesi değil; aynı zamanda kadın olmanın yükünü, ırkçılığı, kültürler arasında sıkışmışlığı ve bastırılmış duyguların insanı nasıl karanlık bir noktaya sürükleyebileceğini de anlatıyor.
Psikolojik gerilimi güçlü, atmosferi rahatsız edici ama bir o kadar da sürükleyici bir romandı.
Okurken insanın zihnine ister istemez şu soru takılıyor.
Bir insanı canavara dönüştüren şey gerçekten doğası mı, yoksa yaşadıkları mı?
Karanlık, sarsıcı ve düşündürücü bir okuma deneyimiydi. Psikolojik gerilim sevenlere kesinlikle tavsiye ederim.
Sıradaki kitap yorumumda görüşmek üzere
Kitapla ve sağlıkla kalın
“İnsan bazen bir gecede değişmez. Ama bir gece, içindeki karanlığı fark ettiği andır.”
