Fundaklcsln
@Funda38
#fundaokuyupyorumluyor
Düşünsel engelleri aşmanın psikolojisi...
Bazı kitaplar öğüt vermez, ayna tutar.
Bu kitap tam olarak öyleydi. Okurken sık sık durup kendime şunu sordum: “Bu gerçekten benim düşüncem mi, yoksa bana öğretilmiş toplumsal bir kalıp mı?”
Toplumsal rollerin, çocukluktan gelen inançların ve bastırılmış duyguların hayatımızı nasıl yönlendirdiğini sade ama etkili bir dille aktaran yazarımız Veysi Çeçen, okurken altını çizerek düşündüren o kadar çok yere imzasını atmış. Özellikle “Bize öğretilen roller bazen bizi güvende ve ait hissettirir, bazen de içsel çatışmalara sebep olur.” cümlesi uzun süre zihnimde kaldı.
Aslında en büyük engel çoğu zaman dışarıda değil, içimizde. “Yapamazsın” diyen sesleri susturmak kolay değil ama imkânsız da değil. Değişimin, önce fark etmekle başladığını bir kez daha hatırlatıyor.
Kendine şefkat göstermeyi, eski inançları sorgulamayı ve kendi hikâyenin sorumluluğunu almayı anlatan, sakin ama derin bir yolculuktu.
İnsan bazen kendinin kendine engel olduğunu hissediyor. Nasıl aşılması gerektiğini bilmiyorsanız, bu kitap güzel bir rehber.
Bu kitapta çocukluktan kalmak kalıpları, bilinçaltının görünmez haritalarını, toplumsal rollerin yükünü, bastırdığın duyguları birlikte keşfettiriyor. Kendine şefkat göstermen için değişimi mümkün olduğuna inanmaya başlaman gerek. Çünkü, sen değişirsen her şey değişir.
O halde kendini tanıma yolculuğu başlasın.
Bir sonraki kitap yorumumda görüşmek üzere
Kitapla ve sağlıkla kalın
#engelsizpsikoloji
#okudumbi̇tti̇
#fundaokuyupyorumluyor
BAKİ KALAN
&
ÜSTÜNGEL ARI
" Yükselmek için önce yüklerden kurtulmak gerek, hafiflemek gerek, teslim olmak gerek. Göçüp gitmeden önce tüm hesabı kesmek gerek."
2025 Don Kişot Edebiyat ödülü birincisi olan 
The Kitap Yayınları ndan çıkan @ustungelari kaleme aldığı #bakikalan adlı kitabı ile geldim.
“İnsan öldüğünü nasıl anlardı ki?” diye başlayan o cümle daha ilk anda kalbime dokundu. Bu kitapta ölüm, sadece nefesin kesilmesi değil umut etmeyi, heyecan duymayı, sevmeyi de bırakmaktı aslında.
Baki Bey’in bir sabah camiden duyduğu isimle geçmişe savrulması, yıllardır kaçtığı anılarla teker teker yüzleşmesi çok etkileyiciydi. En yakın dostu Kemal’in ölümü, onun için sadece bir kayıp değil; geçmişin ağır kapılarının ardına kadar açılması demekti.
Çocukluk travmaları, kaybettiği aşk, görücü usulü evliliği, kızı Hasret’le kuramadığı bağ ve en sarsıcısı; babasıyla yaşadığı çatışmanın sonunda, zamanla ona benzemesi. Ne de olsa insan, bazen en çok kaçtığı şeye dönüşüyor istemeden.
1977-2014 arası Türkiye’nin siyasi atmosferini de Baki Bey’in iç dünyası üzerinden okumak romana ayrı bir derinlik katmış. “Baki Kalan” sadece geride kalanları değil, aslında hiç gidemeyenleri, anıların içinde sıkışıp kalanların hikayesini dile getirmiş.
Akıcı dili, hüzünlü, melankolik, kimi zaman ironik ve trajikomik, güldürürken düşündüren bir hikâyeydi. Kitabın kapağını huzurla değil, iç çekerek büyük bir hüzünle sonlandırıyorsunuz.
Otobiyografi tarzında, hayata dair derin ve anlamlı bir okuma yapmayı sevenlere tavsiye ederim.
Kitapla ve sağlıkla kalın
The Kitap Yayınları ndan çıkan @ustungelari kaleme aldığı #bakikalan adlı kitabı ile geldim.
“İnsan öldüğünü nasıl anlardı ki?” diye başlayan o cümle daha ilk anda kalbime dokundu. Bu kitapta ölüm, sadece nefesin kesilmesi değil umut etmeyi, heyecan duymayı, sevmeyi de bırakmaktı aslında.
Baki Bey’in bir sabah camiden duyduğu isimle geçmişe savrulması, yıllardır kaçtığı anılarla teker teker yüzleşmesi çok etkileyiciydi. En yakın dostu Kemal’in ölümü, onun için sadece bir kayıp değil; geçmişin ağır kapılarının ardına kadar açılması demekti.
Çocukluk travmaları, kaybettiği aşk, görücü usulü evliliği, kızı Hasret’le kuramadığı bağ ve en sarsıcısı; babasıyla yaşadığı çatışmanın sonunda, zamanla ona benzemesi. Ne de olsa insan, bazen en çok kaçtığı şeye dönüşüyor istemeden.
1977-2014 arası Türkiye’nin siyasi atmosferini de Baki Bey’in iç dünyası üzerinden okumak romana ayrı bir derinlik katmış. “Baki Kalan” sadece geride kalanları değil, aslında hiç gidemeyenleri, anıların içinde sıkışıp kalanların hikayesini dile getirmiş.
Akıcı dili, hüzünlü, melankolik, kimi zaman ironik ve trajikomik, güldürürken düşündüren bir hikâyeydi. Kitabın kapağını huzurla değil, iç çekerek büyük bir hüzünle sonlandırıyorsunuz.
Otobiyografi tarzında, hayata dair derin ve anlamlı bir okuma yapmayı sevenlere tavsiye ederim.
Kitapla ve sağlıkla kalın
" Yükselmek için önce yüklerden kurtulmak gerek, hafiflemek gerek, teslim olmak gerek. Göçüp gitmeden önce tüm hesabı kesmek gerek."
" İnsan ancak bir beklenti içindeyse geleceğe dair kaygı duyardı."