İşin en kötü yanı, bilincinin yerinde olmasıydı, başına gelenin ne olduğunu çok İyi anlamıştı. Neden bayılmamıştı ki? Tam da tanrı’ya yakınlaşmak için onca çaba harcadığı sırada, tanrı ona acımıyordu.
Bîr psikiyatriste içini döken insanlar, bir papazla günah çıkartırkenden daha rahat konuşuyorlardı, çünkü hekimler onlara Cehennem ateşinden söz etmiyorlardı.
Keşke herkes kendi içsel deliliğini bilse ve onunla birlikte yaşamayı öğrense. Dünya daha kötü bir yer mi olurdu?
Hayır insanlar daha yürekli, daha mutlu olurlardı.