Furkan

-Ah yaaarr sen yok musun sen…! Önce bakışınla beni öldürürsün, Sonra da öpüşünle hayata döndürürsün.-

Ters Köşe Final Sevenler Buraya!

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!

Furkan

Dijital Bunalım -II-

paslı bir tren garının unutulmuş anonsuyum ben rayların arasında sıkışmış eski bir yaz akşamı çocukluğumun cebinde gazoz kapağı sesleri ve annemin balkonundan sarkan fesleğen kokusu şehir dediğin biraz egzoz biraz yalnızlık biraz da yağmurdan sonra parlayan asfalt değil mi hangi sokağa çıksam yüzüme kapanıyor çocukluk hangi sokağın adını değiştirseler adresini kaybediyor çocukluğum hangi vitrinde dursam içeri giremiyor kalbim bir adam tanıdım kravatını düğümlerken boğazına yıllar dolanıyordu sabah sekiz vapurunda çay içip ülke kurtarırdı akşam olunca eve bir poşet ekmek ve yorgunluk oğlu bilgisayar başında başka bir kıtaya göçmüş kızı aynalarda filtre arıyordu yüzüne aynı evde dört ayrı yalnızlık büyütüyorlardı aynı mutfaktan beslenip ayrı uçurumlardan düşüyorlardı akıllı ekranlar açık kimsenin birbirine sesi yoktu kimsenin kimseye dokunuşu yoktu eskiden mahalleler vardı kapı önü sandalyeleri çekirdek kabukları ikindiden akşama uzayan dedikodular bir kadın bir tabak dolma götürürdü komşuya bir çocuk düşüp dizini yaralasa tüm sokağın canı yanardı kimsenin zili korku gibi çalmazdı

Furkan

teknoloji bizi tam bir tüketim toplumuna dönüştürdü: edebiyat metalaştı sanatla, müzikle, şiirle besleniyor deli gibi yiyip içiyoruz . ancak buna rağmen hiçbir 'söz' hiç kimsenin yüreğine değmiyor... sadece bakıyoruz okuyoruz dinleyip geçiyoruz . (kim bilir Tanrı bizimle ne kadar utanç duyuyordur...) . pek çok insan sevmeyi dokunmak nezaketi okumak, zarafeti, kahve fincanını serçe parmağını kaldırarak tutmak sanıyor hissiyatı yok, maneviyatı yok teknolojinin medeniyet biraz geç geliyor duygu fukarası ekranlara... yani; bu tür incelikler çok fazla bazı dışları güzel, içleri kof plastik kalpli insanlara... . -oysa en iyi ders kitabı insandır ve insan insana armağandır-

Takip Önerileri

Furkan

Akşamın alaca karanlığında pazardan dönüyordu bir kadın. Poşetinde domates, patates, patlıcan, biber ve biraz da yorgunluk. . -Yoksulluk en çok akşamları ağırlaşır.-

Furkan

insanı söylenenler değil, söylenemeyenler daha çok yorar . -Asıl enerjimizi tüketen, unutamadıklarımızdır.-