-Fotoğraf anı,
Ölüm zamanı mühürler.-
.
Sık sık bakın albümlerinizdeki fotoğraflara, toz içinde kalmasınlar...!
İkinci bir ölümdür hatırlanmamak,
Anılarınızda yaşattıklarınız bizi unuttu sanmasınlar...!
Evimiz küçük bir evdi.
Ama içinde büyük şeyler vardı.
.
Bir sofra, bir ekmek,
şefkat, merhamet,
annemden bir dua,
bir de babamın sesi.
.
Evleri büyük yapan
odaları değil
içindeki sevgi-saygı,
bir de büyüklerin nefesi.
bir martı çığlığı geçti göğsümden
deniz kokusu bırakarak
ve anladım
-özlem,
ruhun denize attığı şişedir-
.
kim bulur
kim okur
bilinmez
.
ama atılır
çünkü
-umut aklın değil,
kalbin inadıdır-
bir sandal geçti yakamozların arasından
içinde deniz kızları
yürekleri sesiz
kürekleri yorgun
ve öğrendim
-özlem
kalbin ufka yazdığı mektuptur-
.
kim okur
bilinmez
.
ama yazılır
çünkü insan,
umut etmeye utanınca değil,
umut etmeyi bırakınca ölür