Furkan ALTUNTAŞ
@FurkanAltuntas
Kendine iyi davran güzel insan
Şu anda okuduğu kitaplar
Cemal Safi
Armağan ettiğin kutsal mendile,
Atarken içimi dağlayan çile,
Manavgat denilen çağlayan bile,
Benim gözyaşımdan durgun sayılır.
Reklam
ihtiyacım varKendime Not
Fazlasıyla Allah'a, Fazlasıyla tevekkül etmeye ve Dünyadan nefret etmeye ihtiyacım var.
Anılarını saklarım hala.Kendi Kitabımdan
Evet senden kalan bir kaç şeyi saklarım hala,
Seninle olduğumuz zamanlardaki neşemi saklıyorum,
Ama öyle aklımı kaybedercesine kötü davrandın ki kalbime,
Nereye koyduğumu unuttum.
Kendi kitabımdan...Kendime Not
Kısım 8
Çok uzun vakit geçmedi, yaptığım hatadan dolayı pişman olup özür dileyeli ama şunu fark ettim, insanlar onları kırdığımız için bizi affetmemezlik yapmıyorlar. Affetmemenin tek sebebi artık ellerine düşmüş olmamız, böylesi daha hoş geliyor olsa gerek insanlara, öyle ya bizde onları kırarken hiç üzülmemiştik. Çok adaletsiz gelmişti, duyduğum sözler, aldığım cevaplar. Bir pişmanlıkla gelmiştim biliniyordu. Yalansız, yanlış olmadan, tüm benliğimle gittiğim o yerden, alakam olmayan şeyler ile yargılanınca anladım. Ben kendi hayatımın cefasını çeken birisiyim, sefasını kimseye sürdürmem. Sorunlu halimi kabul etmeyeni, düzenli halimde yanımda da tutmam. Hep düzelmek için, insanlara uyum sağlamak için çabaladım ama oldukça gereksiz olduğunu anladım. Artık otururum bir sahilde, elimde kahvem, defterim, cefasını çektiğim zamanların sefasını kendimle sürerim, açıkçası bunun sözünü kendime verdim sayılır. Kimsenin tebessümünde imzam olmasına gerek yok, ben bunun için çabaladığım zamanlarda gördüğüm şey muazzam bir nankörlük olmuştu. Artık arkamı döndüğümde gördüğüm şey geçmişte yaşayıp üzüldüğüm veya özlediğim şeyler değil.
Arkamda “Tecrübelerim” isimli bir klasör dolabı var, yaşadığım şeyler bir acı veya bir anı değil artık benim nezdimde. Hayat da bir sınav değil mi? , o halde lisede yaptığım gibi, sıkışırsam kopyaya sığınacağım, klasör dolabından bakacağım bundan sonra, aynı hatayı bir kere daha yapmamak için. Çünkü ben ne kadar düzelmek istesem de bunun kendim için değil, çevreyi memnun etmek için olduğunu şu yaşımda (26) anlamış bulunmaktayım.
Tecrübe adı altında çok saçmalığı kabul etmişliğim var, yutkunmuşluğum var. Lakin her seferinde tecrübe diyip kenara attığım olayların, tekrar başıma geldiğinde hala aynı yolda devam ettiğimi fark ettim. “Ben bunun sonunu
Reklam