Furkan
@Furker
Okuduğum kitaplarda altını çizmeye değer gördüğüm cümleleri alıntılıyorum.
Şu anda okuduğu kitaplar
İyi tanıdığı, ona yabancı gelmeyen şeyler horlanmak, sevilmemek, istenmemek hep itilip kakılmak. Kendini bulduğu en rahatelbise oymuş gibi, hep aynı motifi işleyerek her maceranın sonunda hayat ona hep bu elbiseyi giydirecek. Kader motifi ağır ağır başını göstermeye başladı. Keşke bunları ona da anlatabilsem.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
— Hayatta babamdan sonra tanıdığım tek erkek o. O da babam gibi çıktı. Annemin kaderinin bir benzerini yaşatıyor Allah bana. Son olarak eve bir de kuma gelince kadıncağız kahrından öldü. Hayatta neden korkarsan, başına mutlaka o geliyor.
— Bunun bir tesadüf olmadığım daha önce de konuşmuştuk.
Sen onu bulmak için çok aramışsın.
Karşısına böyle bir adamın çıkması sadece bir tesadüf mü acaba, yoksa bilinçdışı bu kıza oyun mu oynuyor. Yani düşündüklerini, korktuklanm ona zorla arayıp bulduruyor mu? Bütün bunlar asla sevilmeyeceğine olan inancını kanıtlama çabası mı yoksa?
Kendini doğru değerlendirebilir, geçmişin derin yaralarına bakarken, bu yaraların onun kişiliğinde ne gibi değişiklikler yaptığını görebilirse, belki de kader onu hep aynı motifleri tekrarlamaya zorlamaktan vazgeçer
Şimdi düşünüyorum da, hayat bana hiç güvenli bir ortamda yaşama fırsatı vermedi, insanın kaderi değişmiyor.
Kaçamıyorsunuz kaderden. Bir kere peşinize düşmeye görsün...
— Ya da korktuğumuz şeylerin, bir süre sonra tiryakisi oluyoruz. O bizi bulmazsa, biz onu buluyoruz.