Onur Çalcalı
@Fuzuliokur1
-Youtube:Fuzuliokur
-Asar’ın Evlatları, Kıyışmışların Gemisi, Ecel Kılıcı, Kadim Konuklar ve Zeytin Dalındaki Umut kitaplarının yazarı.
-Türkçe öğretmeni.
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
UYARI: İnceleme serinin ilk iki kitabı (Locke Lamora'nın Yalanları ve Kızıl Gökler Altında Kızıl Denizler) hakkında tatkaçıran içermektedir.
Hırsızlar Cumhuriyeti bütünüyle hayâl kırıklığı olmasa da tümüyle beklentimin altında kaldı.
Bu tip fantastik serilerde artan bir tempo aramasam da epiklik ararım. Kitap sakin geçebilir, sorun değil. Yeni giren karakterler başkarakterlerden sahne ve güç çalar, buna da varım. Ama 'epiklik' süreğen olmalı. Kitabı adını veren Locke ve tutkun olduğu Sabetha gücünü daha da hissettirmeli. Kitap boyunca ne bu karakterlerin zekâsını ilk iki kitaptaki kadar hissedebildim ne de varlıklarını. Nerede Şahinci'yi sakat bırakan, Gri Kral'ı öldüren Camorr'un Belası? Nerede ortalığı birbirine katan Jean? Nerede Celtinmen Piçler çetesinde Locke'a denk olabilecek tek kişi olan Sabetha? Bütün bir kitap boyunca üçünün birden piyon olarak kullanılmalarını okuduk. Buz ve Ateşin Şarkısı gibi bir seri için bu kabul edilebilirdi çünkü o seri olaylar üzerinden ilerliyor, bu yüzden orada karakterler harcanabilir. O seriden herhangi bir karakteri çıkarabilirsiniz ama bu seriden Locke'u çıkaramazsınız. Tamamen karakter üzerinden ilerleyen bir kitapta da o karakteri geri plana atamazsınız.
Bir kere bu serideki geriye dönüşler benim için büyük bir eksi. Başkalarının çok hoşuna gidebilir, hatta böyle bir yazım dili büyük bir de ustalık gerektirir ama ne yazık ki bana göre değil.
Bir diğer konu mantık bütünlüğü mevzusu. Bağlıbüyücüler zekâ ve kurulan planlar üzerinden ilerleyen bu seride çok sırıtıyor. Sanki kitapta yaratılan dünya kusursuz bir bahçe de bağlıbüyücüler o bahçeye dadanan yabani otlar gibi. Hele bazı olaylar var ki o olaylar yüzünden seride bir daha bağlıbüyücü falan görmek istemiyorum.
Sanırım bu kitabı serinin diğer kitaplarından üstün
Cengiz Aytmatov'un kitaplarındaki hisse bayılıyorum. Hissettiğim şey tam bir çaresizlik mi? Hayır. Korkunç acılar mı? Hayır. Öyle bir üslubu var ki her duyguyu tadında hissettiriyor, hiçbir abartı yok. Bu da kitaplarına büyük bir gerçekçilik katıyor. Kitaplarını okumak için sabırsızlanmıyorum ama okuduğum her kitabını da çok seviyorum.
