Bir gün,
Duşun alınacak sessizce,
Gasilhanenin taşında
Ne sıcaklık kalacak ne ses.
Sadece usulca akan su,
Ve suskun bir vedanın yankısı çınlayacak.
Son evin,
Toprağın bağrında olacak.
Ne kapın çalınacak,
Ne penceren açılacak.
Sadece dua girecek içeri
Ve belki bir avuç gözyaşı.
Son aracın,
Sessizce ilerleyecek,
Işıkları yanmadan, korna çalmadan.
Yolun sonu değil bu,
Başka bir yolun başlangıcı olacak
bu yolculuğun.
Son kıyafetin,
Beyaz bir kefen olacak,
Ne markası olan
Ne de bedeni bedenine uyan.
Sadece eşitlik ve sonsuzlukla örtülü
bir huzur belki.
O vakit sonsuzluğa çağrılmış olacaksın.
Telaş etme!
Ne mal kalacak ne makam ne unvan.
Geriye sadece nasıl yaşadığın,
Kime dokunduğun
Ve ne kadar insan kaldığınla yüzleşeceksin.
Fevzi BOZKURT