Fevzi BOZKURT
@Fvzbkrt
Hani masallarda lambamsı bir şeyden ortaya çıkıp, bir dilek tut tek hakkın var söylemine şahit olsaydı bu kulaklar, avazım çıktığı kadar tek dileğimin “Yer yüzündeki bütün kitapları okumak istiyorum.”olurdu.
Kamu
Lisans/Hukuk
Antalya
Bi mekan
94 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Hasat mevsimi…
Yalnızlığın ipek örtüsünde uyuyorum,
Hüznüm, mor bir menekşe gibi açıyor göğsümde;
Adını fısıldıyorum rüzgâra,
Sen...Şiir
Fırtınalarımın tam ortasına düşmüş küçücük bir ay ışığısın.
Bir bakışınla gölgeleri susturur, Kalbimin en eski yaralarına Sessizce temas edersin.
Varlığın, Gecenin en karanlık ânına serpilmiş bir avuç huzur, bir yudum sükûnettir.
Yokluğun ise Sonsuz karanlığın kıyısında hiç uyumayan bir hancı gibidir; İçine çeker, sessizce bekletir, Beni kendime bile yabancı edersin
Sen; Hem fırtınamı dindiren nefes, Hem karanlığımı aydınlatan en sakin ışığımsın.
Fevzi Bozkurt
Zaman
Zaman nehir gibidir…
Aynı suda iki kez yıkanılmaz, demiş
(Herakleitos)
Çünkü su akar, geçer ve bir daha geri dönmez. Tıpkı hayat gibi…
Dün yaşadıkların artık geride kaldı, bugünse elinde tuttuğun tek gerçektir.
Aynı anı, aynı duyguyu, aynı insanı bir daha aynı hâliyle bulamazsın.
Zaman akar, insan değişir, yol değişir, hatta kalp bile başka türlü atar artık.
Bu yüzden geçmişe takılı kalmak, akıp giden suyu avuçlarında tutmaya çalışmak gibidir. Olmaz… tutamazsın.
Ama her damlası seni bir yere taşır.
Ya olgunluğa, ya da pişmanlığa.
Seçim senin:
Ya akıntıya direnip boğulursun,
Ya da suyla birlikte akmayı öğrenip, hayatın ritmine karışırsın.
Fevzi Bozkurt
Benim Adım Sonbahar
Oysa ben, akşam olmuşum,
Yapraklarım dökülür usul usul.
Bir rüzgâr geçer içimden,
Ta derinlere savrulur hüzün kokulu.
Gözlerimde bir eski hikâye,
Ne tam yaşanmış, ne tam unutulmuş.
Yorgun bir kalbin aralığında,
Bir sevda küllenmiş, bir umut donmuş.
Adım sonbahar,
Ruhum karakış,
Güneşim batmış, gölgem uzun.
Ne yana dönsem, sensizlik var,
Ne yana baksam, eksiliyorum.
Oysa ben…
Bir zamanlar bahardım,
Şimdi kendi dallarımdan dökülürüm.
Bir şarkı susar içimde,
Ve ben, kendime bile yabancı bir sessizliğe bürünürüm.
