İnsanın, ödün vermeden savunması gereken bir gerçek var: kendi anlamı.
İnsan kendi anlamını da ancak, 'manevi içeriğini' zenginleştirdikçe kavrayabiliyor: çünkü çok büyük bir gizdir iç dünyası insanın.
Duyduklarımızla hareket edeceksek eğer, gözlerimiz niye yaratıldı? Hep akıl yürüteceksek, kalbimiz niçin var? Onun için "ilim ve irfan" diyoruz. Aklın ve kalbin bereketli uyumu....
İbrahim Tenekeci
Yaratılış bilgeliğini kavramaya doğru ilerlemeyen insan, bunun gereği zihinsel edimlerini manevi kaynaklarla donatmayan insan, sürekli kendini bir tembelliğe iten insan, kendi kendinin de engeli olur: aşmaya, daha ileri varmaya engel olur: insan, aşmak zorundadır kendi kendini: kendi kendini öldürmeye, bir çukura düşmeye karar verebilen insan, niçin, kendi kendini aşmaya, doruklara çıkmaya karar veremesin?