O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
Bahçesinde
Ebruli
Hanımeli açan bir ev .
Bir dev gibi seviyordu dev.
Ve elleri öyle büyük İşler için hazırlanmıştı ki devin,
Yapamazdı yapmasını, çalmazdı kapısını
Bahçesinde
Ebruli
Hanımeli açan bir evin.
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Mini minnacıktı kadın .
Rahata acıktı kadın
Yoruldu devin büyük yolunda.
Ve elveda ! Deyip mavi gözlü deve,
Girdi zengin bir cücenin kolunada
Bahçesinde
Ebruli
Hanımeli açan bir eve.
Şimdi anlıyor ki mavi gözlü dev ,
Dev gibi sevgilere mezar bile olmaz :
Bahçesinde
Ebruli
Hanımeli açan bir ev ..
Nazım Hikmet