Bence Şükrü Erbaş'ın bu kitabı muhtelif düşünceler aşılamakta. Bu kitap adeta insanın özünü tasvir ediyor.
Benim fikrimce gerçek şu ki hakikati görmekle görebilmenin arasında aşılması güç uçurum var; ve yaşamımda öğrendiğim en önemli şey, insanın içinde ne eksikse diline o vurur. Örneğin başkalarının sözlerinde yalan arayıp suçlayanlar içlerinde doğruluktan yola çıkıp dürüstlüğü barındırmayan insalardır. Sürekli vicdandan bahsedip hayıflamayla adaletten bahseden cümleler sarf eden insanlar kalplerinde merhamet duygusundan bir haber olan insanlardır. Sözün özü insan olmak, kötü düşüncelerle değerleri dillerinde köreltme değildir. Kendine vicdanlı kendine dürüst olmaktan geçer insanı insan yapan en necip değer.